ἠπιόδωρος
ἠπιόδωρος, soothing by gifts, bountiful
ἠπῐό-δωρος, ον,
- soothing by gifts, bountiful, fond, μήτηρ Il. 6.251; Κύπρις Stesich. 26; Μοῦσαι Opp. H. 4.7, etc.
ἠπιό·δωρος, ος, ον, aux doux présents, Il. 6, 251 ; en parl. d’Asklèpios, Orph. H. 67, 3 ; des Muses, Opp. H. 4, 7.
Étym. ἤπιος, δῶρον.
ἠπιόδωρος, milde Gaben gebend ; μήτηρ Il. 6.251, Schol. πραϋντικὰ δωρουμένη κατὰ τὴν παιδοτροφίαν ; Κύπρις gtesichor. bei Schol. Eur. Or. 249 ; μοῦσαι Opp. H. 4.7 ; Ἀσκληπιός Orph. H. 67.3.
ἠπιόδωρος
-ον
[ἤπιος + δῶρον.]
App., generous in giving, bountiful in supplying her children’s needs, grudging them nothing: μήτηρ Il. 6.251.
ἠπιόδωρος : kindly giving, bountiful, Il. 6.251†.
ἠπιόδωρος
ἠπιό-δωρος, ον
δῶρον
- soothing by gifts, bountiful, Il.