ἱέρωμα

ἱέρ-ωμα, ατος, τό,

• consecrated object, offering, ἰαρώματα Supp.Epigr. 1.414.7 (Crete, v/iv B.C., nisi leg. ἀρώματα) ; ἱαρ[ώ]ματα IG 4.917 (Epid., iv B.C.), cf. LXX 2 Ma. 12.40, J. AJ 1.19.10, Dam. Isid. 71.
• • II = σκόλλυς (Lacon.), Hsch.