ἱερώνυμος
ἱερώνυμος, of hallowed name
ἱερ-ώνῠμος, ον, (ὄνομα)
- of hallowed name, Luc. Lex. 10.
ἱερ·ώνυμος, ος, ον [ῠ] dont le nom est sacré, Luc. Lex. 10.
Étym. ἱ. ὄνομα.
ἱερώνυμος, mit heiligem Namen, Luc. Lexiph. 10.