ἱερόψυχος
ἱερόψυχος, of holy, pious soul
ἱερό-ψῡχος, ον,
- of holy, pious soul, LXX 4 Ma. 17.4.
ἱερό·ψυχος, ος, ον [ῡ] à l’âme sainte, pieuse, Jos. Macc. 17.
Étym. ἱ. ψυχή.
ἱερόψυχος, [ῡ], mit heiliger Seele, göttlichem Mute, Jos.