ἱερατεία
ἱερατεία, the priest’s office, priesthood
ἱερᾱτ-εία, ἡ,
- priesthood, Arist. Pol. 1328b13, OGI 90.52 (Rosetta, ii B.C.), LXX Ex. 29.9, Ev.Luc. 1.9, IG 5(2).516 (Lycosura, i A. D.), etc.: Ion. ἱρητήη Schwyzer 692 (Chios, V B.C.); later ἱερητείη and ἱερητεί-α GDI iv pp. 885-6 (Erythrae, iv B.C.), SIG 1014.14 (ibid., iii B.C.), 1015.5 (Halic.).
ἱερατεία, ας (ἡ) [ᾱτ] fonction de prêtre, prêtrise, Arstt. Pol. 7, 8, 7 ; Spt. Ex. 29, 9 ; Num. 3, 10 ; NT. Luc. 1, 9 ; Hebr. 7, 5.
Étym. ἱερατεύω.
ἱερατεία, [ρᾱ], ἡ, Priestertum, Arist. Pol. 7.8 u. Sp.
ἱερατεία
ἱερᾱτεία, ἡ,
- the priestʼs office, priesthood, Arist., NTest.