ἱερατεῖον
ἱερατεῖον, a sanctuary
ἱερᾱτ-εῖον, τό,
- a sanctuary, Procop. Aed. 1.4.
ἱερατεῖον, ου (τὸ) [ᾱτ] le clergé, au sens collect. Bas. 4, 713 Migne.
Étym. ἱερατεύω.
ἱερατεῖον, [ᾱ], τό, Aufenthaltsort der Priester, Sakristei, K.S.