ἵλασμα
ἵλασμα, propitiation
ἵλᾰσ-μα, ατος, τό,
- propitiation, Orac. ap. Phleg. Macr. 4.
ἵλασμα, ατος (τὸ) [ῑ] sacrifice propitiatoire, Oracl. (Zos. 2, 6).
Étym. ἱλάσκομαι.
ἵλασμα, τό, Sühnung, Sp.