ἵλαμαι

ἵλᾰμαι,

• = ἱλάομαι, ἵλαμαι δέ σʼ ἀοιδῇ h.Hom. 19.48, 21.5; Ἄρτεμιν ἵλασθαι θέλξαι θʼ ὑπερήνορα θῆρα Orph. A. 944; cf. ἵλημι. [ῐ in h.Hom., ῑ in Orph.]