ἱλαρότης
ἱλαρότης, cheerfulness
ἱλᾰρότης [ῐ], ητος, ἡ,
- cheerfulness, gaiety, LXX Pr. 18.22, D.S. 3.17, Ep.Rom. 12.8, Plu. Ages. 2, Alciphr. 3.43; ἱ. ἡ πρὸς πάντας Vit.Philonid. p.10 C.: pl., Phld. Mus. p.85 K.
ἱλαρότης, ητος (ἡ) [ῐᾰ] gaîté, Plut. Ages. 2 ; Spt. Prov. 18, 22 ; NT. Rom. 12, 8.
Étym. ἱλαρός.
ἱλαρότης, ητος, ἡ, = ἱλαρία, Plut. Agesil. 2, neben τὸ εὔθυμον, u. a.Sp.
ἱλαρότης
from ἱλᾰρός (ῐ)
ἱλᾰρότης, ητος,
- cheerfulness, Lat. hilaritas, Plut.