ὀλοθρευτής
ὀλοθρευτής, a destroyer (ὀλοθρεύω LSJ)
ὀλοθρευτής, οῦ (ὁ) exterminateur, NT. 1 Cor. 10, 10.
Étym. ὀλοθρεύω.
ὀλοθρευτής, ὁ, der Verderber, NT, Hesych. λυμεών.
Strong 3644
*†
a destroyer: I Co 10:10 (not elsewhere).†
ὀλοθρευτής, οῦ, ὁ,
- a destroyer, NTest.