ὁμοῦ

ὁμοῦ (Aeol. ὔμοι Sapph. 94.13 L.-P.), Adv.,

• • I prop. of Place, at the same place, together, μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέʼ, Ἀχιλλεῦ, ἀλλʼ ὁ. Il. 23.84; ὁ. εἶναι, opp. χωρὶς εἶναι, X. Cyr. 6.1.7, etc.; ὁ. πάντες ἀναμεμιγμένοι S. El. 715, etc.
  • • 2 generally, together, at once, ὁ. δʼ ἔχον ὠκέας ἵππους Il. 11.127; ἄμφω ὁ. Od. 12.424; παρῆν ὁ. κλύειν πολλὴν βοήν A. Pers. 401; χρόνος καθαιρεῖ πάντα . . ὁ. Id. Eu. 286; δυοῖν ὁ. S. OC 329; εἰ γὰρ Αἰγίσθῳ θʼ ὁ. likewise, Id. El. 1416: freq. accompanying two Substs. already connected by καί or τε, like Engl. both, εἰ δὴ ὁ. πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς Il. 1.61; ὁ. γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα 4.122; χίλιʼ ὑπέστη, αἶγας ὁ. καὶ ὄϊς a thousand smaller cattle, both goats and sheep, 11.245; θυμὸς τείρεθʼ ὁ. καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ 17.745, etc.; ἐπήγαγε λιμὸν ὁ. καὶ λοιμόν Hes. Op. 243; ἐφόνευον ἄνδρας ὁ. καὶ ἵππους X. Cyr. 3.3.64; οἴκτειρε θῆλυν ἄρσενός θʼ ὁ. γόον A. Ch. 502; πόλιν τε κἀμὲ καί σʼ ὁ. στένει S. OT 64, cf. El. 667, Aj. 1079; ὁ. ταράττων τήν τε γῆν καὶ τὴν θάλατταν Ar. Eq. 431; ἱππέας τε καὶ ὁπλίτας ὁ. Th. 7.30, etc.: repeated, ὁ. μὲν . ., ὁ. δέ . . S. OT 4; cf. ὁμῶς.
    • 3 c. dat., together with, along with, ὁ. νεφέεσσιν ἰών Il. 5.867; κεῖσθαι ὁ. νεκύεσσι 15.118; ὁ. τῇ λίμνῃ Hdt. 2.101; οἰμωγὴ . . ὁ. κωκύμασιν A. Pers. 426: also with ὁμοῦ following the dat., ὅσσαι μοι ὁ. τράφεν Od. 4.723; θεοῖς ὁ., = ξὺν θεοῖς, S. Aj. 767; οὔ ποτʼ εἶμι τοῖς φυτεύσασίν γʼ ὁ. will never meet them, Id. OT 1007; τοῖσιν ἐχθίστοισι συνναίειν ὁ. Id. Tr. 1237, cf. OT 337, OC 949, E. Hel. 104.
  • II close at hand, ὁρῶ τάλαιναν Εὐρυδίκην ὁ. S. Ant. 1180, cf. Ar. Eq. 245, Pax 513, Th. 572, X. Cyr. 3.1.2: also c. dat., close to, τοῖς ἐμοῖς πλευροῖς ὁ. κλιθεῖσαν S. Tr. 1225, cf. X. HG 3.2.5, Pl. Thg. 129d; ὁ. τι τῷ (v.l. τοῦ) τίκτειν παρεγένεθʼ ἡ κόρη Men. 851, cf. ὁ. τι τῷ τίκτειν D.H. 1.78; ὁ. τῷ θανάτῳ ὄντας at deathʼs door, Ael. NA 4.36; ὁ. ἦν καὶ ἔχειν τὴν πόλιν καὶ τὸ γένος ὅλον μετὰ τῆς πόλεως it was much the same thing, Him. Or. 2.16.
  • • 2 rarely c. gen., νεὼς ὁ. στείχειν S. Ph. 1218; εἶναι ὁ. ἀλλήλων (v.l. -οις) X. An. 4.6.24; τόπου CPR 4.34 (i A.D.); κυμάτω [ν ὁ] μοῦ dub. in Archil. Supp. 2.11.
    • 3 of amount, in all, in round numbers, ἀπὸ Σόλωνος ὁ. διακόσιʼ ἐστὶν ἔτη D. 19.251; εἰσὶν ὁ. δισμύριοι Id. 25.51, cf. 36.36, Men. 140; γίνονται ὁ πυροῦ ἀρτάβαι λʼ CPR 35.12(iii A.D.).

ὁμοῦ, an demselben Orte (von ὁμός, dem ποῦ entsprechend); μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέα, ἀλλʼ ὁμοῦ, Il. 23.84 ; ὁμοῦ δʼ ἔχον ὠκέας ἵππους, 11.127 ; oft werden dadurch zwei schon durch καί verbundene Substantiva noch enger verknüpft, zusammt, zugleich, εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς 1.61, ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα 4.122, αἶγας ὁμοῦ καὶ ὄϊς 11.245, vergleiche 17.362, 745, öfter, ἐπήγαγε λιμὸν ὁμοῦ καὶ λοιμόν Hes. O. 243, wo überall sich ein Verbum auf mehrere Substantiva bezieht ; ἄμφω ὁμοῦ, Od. 12.424. So auch Tragg.: οἴκτειρε θῆλυν ἄρσενός θʼ ὁμοῦ γόνον, Aesch. Ch. 495 ; Ag. 1124 ; ἔντʼ ὀδύναις ὁμοῦ λιμῷ τʼ οἰκτρός, Soph. Phil. 185 ; auch ὁμοῦ μὲν … ὁμοῦ δέ, O.R. 4 ; in Prosa, ἄνδρας ὁμοῦ καὶ ἵππους, Xen. Cyr. 3.3.64. – C. dat., zusammen, zugleichmit ; κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι, zusammt, zwischen den Toten, Il. 15.118, od. gleich wie die Toten ; ὁμοῦ νεφέεσσι, 5.867 ; ὅσσαι μοι ὁμοῦ τράφεν, Od. 4.723, vgl. 15.365 ; οἰμωγὴ δʼ ὁμοῦ κωκύμασιν κατεῖχε ἅλα, Aesch. Pers. 426 ; u. eigtl. vom Orte, τῇδʼ ὁμοῦ ναίειν πόλει, Soph. O.C. 949 ; ὁμοῦ δὲ πάντες ἀναμεμιγμένοι, El. 705 ; τοῖς ἐμοῖς πλευροῖς ὁμοῦ κλιθεῖσαν, Trach. 1225 ; Phil. 1218 ; ὁμοῦ μιγέντος σιδήρου ἀργύρῳ, Plat. Rep. VIII.547a ; – zugleich, auf einmal ; παρῆν ὁμοῦ κλύειν πολλὴν βοήν, Aesch. Pers. 393 ; χρόνος καθαιρεῖ πάντα γηράσκων ὁμοῦ, Eum. 276. – Dah. nach Erkl. der Alten = ἐγγύς, καὶ μὴν ὁρῶ τάλαιναν Εὐρυδίκην ὁμοῦ, Soph. Ant. 1165 ; vgl. Ar. Eq. 245, Pax 505 ; εἶναι πάνυ ὁμοῦ, Xen. Cyr. 6.3.7, vgl. 3.1.2 ; Plat. Theag. 129d ; ὁμοῦ δὲ τῷ τίκτειν παρεγένεθʼ ἡ κόρη, Men. beim Schol. Ap.Rh. 2.121 ; ὁμοῦ τῷ θανάτῳ ἰόντας, Ael. H.A. 4.36. – Selten bei Verbis der Bewegung, = ὁμόσε, nach der bei den Griechen nicht seltenen Verwechslung dieser Ortsbezeichnungen, οὔποτʼ εἶμι τοῖς φυτεύσασίν γʼ ὁμοῦ, Soph. O.R. 1007 ; ὁμοῦ γίγνεσθαι, Ar. Thesm. 572 ; πάντων ὁμοῦ ὄντων, als sie sich vereinigt hatten, zusammen waren, Xen. An. 7.1.28 ; auch vom feindlichen Zusammentreffen, πρὶν δὲ ὁμοῦ εἶναι τοὺς πολλοὺς ἀλλήλοις, συμμιγνύουσιν οἱ κατὰ τὰ ἄκρα, 4.6.24. – Ὁμοῦ τι, beinahe, fast, u. bei einem Zahlenbegriff ungefähr, beinahe, gegen, Plut. Them. 7, Alc. 13, Cic. 16 u. a.Sp., wie Ael. H.A. 5.10, 16.11 ; vgl. Dem. 25.51. – Ὁμοῦ καὶ ἄνδρας ὁμοῦ καὶ ἵππους ἐφόνευον, Xen. Cyr. 3.3.64 ; dah. bei Sp. = aeque ac.

ὁμοῦ

[ὁμός.]

• • 1

    In the same place, together Il. 23.84.

    Into the same place, together: θῆρας ὁμοῦ εἰλεῦντα Od. 11.573.

  • 2

    At the same time, together, both at once: εἰ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς Il. 1.61. Cf. Il. 4.122, Il. 11.127, 245, Il. 17.362, 745, Il. 20.499: Od. 5.294=Od. 9.69=Od. 12.315, Od. 9.75=Od. 10.143, Od. 12.67, 178, 424.

  • 3

    With dat., along with, with, among: νεφέεσσιν Il. 5.867. Cf. Il. 15.118: Od. 4.723, Od. 15.365.

ὁμοῦ : in the same place with, together, at once, alike.

ὁμοῦ

• properly gen. neut. of ὁμός,
• • Iof Place, at the same place, together, Il., Soph., etc.
  • • 2together, at once, ἄμφω ὁμοῦ Od.; δυοῖν ὁμοῦ Soph.; αἶγας ὁμοῦ καὶ ὄϊς both sheep and goats, Il.; λιμὸν ὁμου καὶ λοιμόν Hes., etc.
    • 3c. dat. together with, along with, κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι Il.; οἰμωγὴ ὁμοῦ κωκύμασιν Aesch.
  • IIclose at hand, hard by, Soph., Ar.: c. dat. close to, Soph., Xen.
  • • 2rarely c. gen., νεὼς ὁμοῦ στείχειν to go to join my ship, Soph.
    • 3of amount, in all, εἰσὶν ὁμοῦ δισμύριοι Dem., etc.
  • IIIὁμοῦ καί just like, Xen.