ὀξυντήρ
ὀξυντήρ, a sharpener
ὀξυν-τήρ, ῆρος, ὁ,
- sharpener, δονακήων, i.e. a penknife, AP 6.64 (Paul.Sil.), cf. Aq. Jb. 41.22.
ὀξυντήρ, ῆρος (ὁ) instrument pour tailler en pointe, Anth. 6, 64.
Étym. ὀξύνω.
ὀξυντήρ, ῆρος, ὁ, der Schärfer, spitz machend, πλατὺς … καλάμων, vom Federmesser, Paul.Sil. 50 (VI.64).
ὀξυντήρ
- a sharpener, Anth. from ὀξύνω