ὀξυπλήξ
ὀξυπλήξ, accompanying fierce blows
ὀξῠ-πλήξ, ῆγος, ὁ, ἡ,
- accompanying fierce blows, γόους S. Fr. 523.
ὀξυ·πλήξ, ῆγος (ὁ, ἡ) [ῠ] qui bat (ses rives) avec bruit, en parl. de l’Achéron, Soph. fr. 469.
Étym. ὀ. πλήσσω.
ὀξυπλήξ, ῆγος, scharf, hell anschlagend, tönend, Ἀχέροντος χοαί, Soph. frg. 469.