ὀξυόστρακος
ὀξυόστρακος, with a sharp shell
ὀξῠ-όστρᾰκος, ον,
- with a sharp shell, Luc. Lex. 13.
ὀξυ·όστρακος, ος, ον [ᾰ] aux écailles pointues, tranchantes, Luc. Lex. 13.
Étym. ὀ. ὄστρακον.
ὀξυόστρακος, mit spitzer, scharfer Schale, Luc. Lexiph. 13.