ὀξυπευκής
ὀξυπευκής, sharp-pointed
ὀξῠ-πευκής, ές,
- sharp-pointed, ξίφος A. Ch. 640 (lyr.).
ὀξυ·πευκής, ής, ές [ῠ] dont la pointe fait d’amères blessures, Eschl. Ch. 640.
Étym. ὀ. πεύκη.
ὀξυπευκής, ές, scharfbitter, ξίφος, mit bitterer Schärfe, Aesch. Ch. 631.
ὀξυπευκής
ὀξῠ-πευκής, ές
πεύκη
- sharp-pointed, Aesch.