ὀξυπαγής
ὀξυπαγής, sharp-pointed
ὀξῠ-πᾰγής, ές,
- sharp-pointed, στάλικες AP 6.109 (Antip.); ὄνυξ Nonn. D. 14.385; prickly, κάραβος Opp. H. 1.261.
ὀξυ·παγής, ής, ές [ῠᾰ]
1 aiguisé ou aigu pour pénétrer ou s’enfoncer, Anth. 6, 109 ||
2 armé de pinces ou d’aiguillons, Opp. H. 1, 261 ; Nonn. D. 14, 385.
Étym. ὀ. πήγνυμι.
ὀξυπαγής, ές, scharf od. spitz zum Einschlagen, στάλικες, Antip.Sid. 17 (VI.109); κάραβος, stachlig, Opp. H. 1.261.
ὀξυπαγής
ὀξῠ-πᾰγής, ές
πήγνυμι
- sharp-pointed, Anth.