ὀρεκτός
ὀρεκτός, stretched out
ὀρεκτ-ός, ή, όν, (ὀρέγω)
- stretched out, ὀ. μελίαι pikes to be used for thrusting, Il. 2.543; so ὀρεκτὸν δόρυ pike, opp. παλτόν (javelin), Str. 10.1.12.
- II longed for, desired, τὸ ὀ. the object of appetency, Arist. de An. 433a18, cf. EN 1113a10, al.; τὸ ὀ. κινεῖ οὐ κινούμενον τῷ νοηθῆναι ἢ φαντασθῆναι Id. de An. 433b11; opp. ὀρεκτέος, Stoic. 3.22.
ὀρεκτός, ή, όν :
I au pr.
1 tendu, allongé, Il. 2, 543 ||
2 qu’on tend, qu’on allonge, en parl. d’armes pour combattre de près, p. opp. à παλτόν, Str. 448 ||
II fig. désiré, qui excite le désir, Arstt. An. 3, 10, 3, etc.
Étym. vb. d’ὀρέγω.
1. vooruitgestoken:
2. begeerd.
ὀρεκτός, adj. verb. zu ὀρέγω, aus-, vorgestreckt ; μελίαι, die vorgestreckten Speere, mit denen man den Feind erreichen, in der Nähe bekämpfen kann, Il. 2.543 ; vgl. Strab. 10.1.12, wo δόρατι τῷ ὀρεκτῷ χρώμενοι, – ἡ ἐκ χειρὸς χρῆσις, dem ὡς παλτοῖς entgegengesetzt ist ; – verlangt, begehrt, Sp., τὸ ἔσχατον τῶν ὀρεκτῶν, S.Emp. pyrrh. 1.25.
ὀρεκτός
-ή, -όν
[ὀρεκ-, ὀρέγω.]
Of spears, held out or presented for action : μελίῃσιν Il. 2.543.
ὀρεκτός (ὀρέγω): extended, thrust out, Il. 2.543†.
ὀρεκτός, ή, όν
ὀρέγω
- stretched out, μελίαι ὀρ. pikes to be presented (not thrown), Il.