ὀρείτης
ὀρείτης, a mountaineer
ὀρείτης, ου, ὁ, (ὄρος) name of a stone, Orph. L. 362, 457.
- 2 a kind of hawk. Ael. NA 2.43.
ὀρείτης, ου (ὁ) montagnard, Pol. 3, 33, 9 ; Orph. Lith. 356.
Étym. ὄρος.
ὀρείτης, ὁ, Bergbewohner ; Orph. Lith. 356 ; Tzetz.
ὀρείτης, ου, ὁ,
ὄρος
- a mountaineer, Polyb.