ὀρθώνυμος
ὀρθώνυμος, rightly named
ὀρθώνῠμος, ον, (ὄνομα)
- rightly named, κῆδος (in double sense), A. Ag. 699 (lyr.).
ὀρθ·ώνυμος, ος, ον [ῠ] qui porte son vrai nom, un nom convenable, Eschl. Ag. 700.
Étym. ὀρθός, ὄνομα.
ὀρθώνυμος, mit rechtem, wahrem Namen, seinem Namen entsprechend, Aesch. Ag. 683.
ὀρθώνυμος
ὀρθ-ώνῠμος, ον,
ὄνομα
- rightly named, Aesch.