ὀστοῦν Save LSJ Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape ὀστοῦν, τό, Att. contr. for ὀστέον (q.v.). ὀστοῦν, contr. de ὀστέον. ὀστοῦν -οῦ, τό, zonder contr. ὀστέον -έου, Ion. poët. ὀστεῦν, plur. ὀστᾶ, zonder contr. ὀστέα, Aeol. ὄστια, Dor. ὀστία, ep. gen. ὀστεόφιν, bot, been: λεύκ’ ὀστέα witte beenderen Od. 1.161; ῥινὸν ἀπ’ ὀστεόφιν ἐρύσαι de huid van de botten losrukken Od. 14.134. ὀστοῦν, τό, att. zsgzn aus ὀστέον.