ὀτρηρός

ὀτρηρός, ά, όν, (cf. ὀτρύνω)

• quick, nimble, busy, ready, θεράποντε Il. 1.321, cf. Od. 1.109, 4.23, al., Ar. Av. 909 (lyr.); ταμίη Il. 6.381; ὀτρηρὸν . . τὸ ληδάριον ἔχεις, comically, Ar. Av. 915; μάζῃ ὀτρηρῇ Matro Conv. 92. Adv. -ρῶς, = ὀτραλέως, Od. 4.735.
• • II = ὀξύς, sharp, cutting, ὀδύναι Opp. H. 2.529.

ὀτρηρός, 1) schnell, flink, rührig ; Beiw. von θεράπων, Il. 1.321, u. öfter in der Od., auch ταμίη, Il. 6.381 ; • adv., ὀτρηρῶς καλεῖν, Od. 4.735 ; Ar. sagt μουσάων θεράπων ὀτρηρὸς κατὰ τὸν Ὅμηρον, Av. 909.
2) bei Opp. auch = ὀξύς, ὀτρηραῖς ὀδύναις, Hal. 2.529 ; – μάζῃ ὀτρηρῇ, bei Matro Ath. IV.136d, ist unklar.

ὀτρηρός

-ή

[cf. ὀτραλέως.]

Deft, rendering ready service Il. 1.321, Il. 6.381 : Od. 1.109, Od. 4.23 = 217, Od. 4.38.

ὀτρηρός (cf. ὀτραλέως): busy, nimble, ready.

ὀτρηρός, ά, όν ὀτρύνω

• quick, nimble, busy, ready, Hom., Ar.:—adv. -ρῶς, ὀτραλέως, Od.