ὀψαρτυτής
ὀψαρτυτής, cook
ὀψαρτ-ῡτής, οῦ, ὁ,
- cook, Hyp. Fr. 259; ὀψαρτυταὶ καὶ μυροποιοί Phld. Mus. p.86 K.; used derisively of a gourmand, Timae. 70.
ὀψαρτυτής, οῦ (ὁ) [ῡ] qui apprête des mets, cuisinier, Hypér. (Poll. 6, 37) ; Pol. 12, 9, 4.
Étym. ὀψαρτύω.
ὀψαρτυτής, [ῡ], ὁ, Speisenzubereiter, Koch ; Pol. 12.9.4 ; Hyperid. bei Poll. 6.37 ; Ath. XIV.662.