ὀμματοποιός
ὀμματοποιός, causing to see
ὀμμᾰτο-ποιός, όν,
- causing to see, Iamb. VP 6.31.
ὀμματο·ποιός, ός, όν [ᾰ] qui fait voir (propr. qui fait des yeux) Jambl. V. Pyth. p. 70.
Étym. ὄμμα, ποιέω.
ὀμματοποιός, Augen machend, d.i. sehen machend, Iambl. v. Pyth. 31.