ὁμόϋλος
ὁμόϋλος, of the same material
ὁμόϋλος [ῡ], ον, (ὕλη)
- of the same material, χορδαί Iamb. VP 26.116.
ὁμό·ϋλος, ος, ον [ῡ] de même bois, p. ext. de même matière, Nicom. Harm. p. 11 ; Jambl. V. Pyth. p. 98.
Étym. ὁμ. ὕλη.
ὁμόϋλος, von gleichem Holze, u. übh. von demselben Stoffe ; χορδαί, Nicom. de music. 11 ; lambl.