ὁρκόω

ὁρκόω,

• make one swear, bind by oath, Cratin. 366, Ar. Th. 276, Lys. 20.26: folld. by fut. inf., ὁρκώσαντες πίστεσι μεγάλαις μηδὲν μνησικακήσειν Th. 4.74; ὁ. τινὰ ἦ μὴν ἐμμενεῖν Is. 5.33; ὁ. τινὰς εἴς τινα Plu. Galb. 10: c. acc. cogn., ὁ. τοὺς στρατιώτας τοὺς μεγίστους ὅρκους Th. 8.75, cf. Ar. Lys. 187:—Pass., to be bound by oath, Polem.Hist. 83; cf. ὁρκίζω.
• • • 2 abs., administer an oath, IG 1(2).39.36: c. acc., Ἀθηναίους ib. 16, cf. SIG 45.20 (Halic., v B. C.).

ὁρκόω, Einen schwören lassen, vereidigen (wie das spätere ὁρκίζω); Ar. Thesm. 276 ; auch ὅρκον ὁρκοῦν τινα, Lys. 187 ; Thuc. 4.74 ; ὥρκωσαν τοὺς στρατιώτας τοὺς μεγίστους ὅρκους, 8.75 ; öfter bei den Rednern, Lys. 20.26 Isae. 5.33 ; auch Xen. Hell. 6.5.3 u. A.; εἴς τινα, Plut. Galb. 10.
Pass. ὁρκοῦσθαι, vereidigt werden, schwören, Polemo bei Macrob. 5.19. – Adj. verb. ὁρκωτός, vereidigt, Antiph. 6.14 u. andere Redner.

ὁρκόω, fut. -ώσω

• to bind by oath, Thuc., etc.