ὁρκωμοτέω
ὁρκωμοτέω, to take an oath
ὁρκ-ωμοτέω,
- take an oath, Ar. Fr. 96; τινι to one, A. Eu. 764; πάσης ὑπὲρ γῆς Δαναϊδῶν ὁρκωμοτῶν E. Supp. 1190; ἐπί τινι Luc. Tox. 50; κατὰ σφαγίων Plu. Pyrrh. 6: folld. by aor. inf., θεοὺς ὁ. τὸ μήτε δρᾶσαι . . swear by the gods that they did it not, S. Ant. 265: by fut. inf., Ἄρη . . ὡρκωμότησαν . . λαπάξειν ἄστυ made oath by Ares that they would . ., A. Th. 46.
ὁρκ·ωμοτέω-ῶ, jurer avec serment, Eur. Suppl. 1190 : τινι, Eschl. Eum. 764, à qqn ; τινα, Eschl. Sept. 46 ; ou ἐπί τινι, Luc. Tox. 50, jurer par une divinité ; τινά τι, Soph. Ant. 265, jurer qqe ch. au nom d’un dieu.
Étym. ὁρκώμοτος.
ὁρκωμοτέω, einen Eid schwören, τινά, bei einem Gotte, Aesch. Spt. 46, τινί, Eum. 734 ; θεούς, Soph. Ant. 264 ; Eur. Suppl. 1189 ; u. in sp. Prosa, wie Luc. Tox. 50 ; κατὰ σφαγίων, Plut. Pyrrh. 6.
ὁρκωμοτέω
ὁρκ-ωμοτέω,
fut. -ήσω
ὄμνυμι
- to take an oath, Trag.:— foll. by inf. aor., ὁρκ. θεοὺς τὸ μὴ δρᾶσαι to swear by the gods that they did it not, Soph.; by inf. fut., Ἄρη ὡρκωμότησαν λαπάξειν made oath by Ares that they would destroy, Aesch.