ὅρκιον

ὅρκ-ιον, τό,

• = ὅρκος, oath, Il. 4.158, Hdt. 1.29, etc.; ὅρκια δοῦναι take oaths, Od. 19.302, E. Supp. 1232 (anap.); ὅ. πορεῖν A.R. 2.433; ὅρκια δὲ Ζεὺς ἴστω let Zeus witness our oath, Il. 7.411.
• • II mostly in pl., ὅρκια, τά, the offerings and other things used at a solemn oath or treaty, κήρυκες . . ὅ. πιστὰ θεῶν σύναγον Il. 3.269, cf. 245; οἱ ἐννέα ἄρχοντες ὀμνύουσιν ὥσπερ ἐπὶ Ἀκάστου τὰ ὅ. ποιήσειν Arist. Ath. 3.3; ὅ. παρεχέτω ὁ ἱερωργός SIG 581.91 (Crete, iii/ii B. C.); then, that which is sworn to, treaty, solemn agreement, freq. in Hom. (esp. Il.), οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅ. πιστά 22.262: freq. in phrase, ὅρκια πιστὰ ταμεῖν 2.124, cf. 3.105, al.; κατόπερ τὰ ὅ. ἔταμον SIG 45.44 (Halic., v B.C.); ὅ. ἐπιταμνέτω Schwyzer 687 D 2 (Chios, vii/vi B.C.); ὅ. ποιεῖσθαι SIG 591.32 (Lampsacus, ii B. C.); ὅ. τελεῖν Il. 7.69; φυλάσσειν 3.280; ὅ. δηλήσασθαι or ὑπὲρ ὅ. δηλ. violate a solemn treaty, ib. 107, 4.67; ὑπὲρ ὅ. πημῆναι 3.299; κατὰ δʼ ὅ. πιστὰ πάτησαν they trampled on the treaty, 4.157; σύν γʼ ὅρκιʼ ἔχευαν ib. 269; ψεύσασθαι 7.351; ἀκούεις ὁρκίων ἐμῶν θέμιν A. Ag. 1431; τὰ ὅ. ἐστί τινι, c. inf., one is bound by treaty to do, Th. 6.52: Hdt. has sg. also in this sense, κατὰ τὸ ὅ. 1.77; ὅ. ποιέεσθαι πρός τινας ib. 141: abs., ib. 143, etc.; ὅ. μένει κατὰ χώρην remains as it was, 4.201; ὀμόσαι τὸ ὅ. ἦ μὴν ἐάσειν . . Th. 6.72; ὅρκιον ἔταμον SIG 4.10 (Cyzicus, vi B. C.).
  • • 2 pledge or surety resting on oath, in sg., Pi. O. 11(10).6, N. 9.16; ὅ. ἔχειν Lys. 20.26: generally, pledge, Ar. Nu. 533 (pl.). (ὅρκιον is neut. of ὅρκιος, with which ἱερόν or ἱερά may be supplied.)

ὅρκιον, τό, eigtl. neutr. von ὅρκιος, τὰ ὅρκια, die Opfer- u. die übrigen heiligen Gebräuche, die bei einem feierlichen Eidschwur stattfinden, vgl. Buttmann Lexil. II.58 ; in der Vrbdg ὅρκια πιστὰ ταμόντες, Il. 2.124, 3.105, u. φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες, 3.73, 94, κήρυκες ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον, 3.245, worin die Hindeutung auf die bei dem feierlichen Vertrage zu schlachtenden Opfertiere sichtbar ist ; also wie foedus icere, einen feierlichen Vertrag schließen und durch ein Opfer befestigen ; vgl. Her. 4.102, 7.132. Daher beißt ὅρκια geradezu der feierlich beschworne Vertrag, ὡς οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά, Il. 22.262, ὅρκια μετʼ ἀμφοτέροισιν ἔθηκε Παλλάς, sie stiftete einen Vertrag zwischen beiden Parteien, μήτις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται, den beim Zeus beschworenen Vertrag verletzen, 3.107 ; ὅρκια πιστὰ φυλάσσειν, 280, ὑπὲρ ὅρκια πημαίνειν, 299, wie ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι, 4.67 ; κατὰ δʼ ὅρκια πιστὰ πάτησαν, 157, συγχέω, 271, ψεύδεσθαι, 7.351, die Verträge mit Füßen treten, brechen, zu Lügen machen, oder meineidig sein ; vgl. Ar. Nub. 525 ; so auch Thuc. λέγοντες σφίσι τὰ ὅρκια εἶναι, μιᾷ νηῒ καταπλεόντων Ἀθηναίων δέχεσθαι, es sei im Vertrage bestimmt, 6.52. – Auch im sing., der Eid, οὐ μέν πως ἅλιον πέλει ὅρκιον, Il. 4.158, eigtl. das Eidesopfer ist nicht vergeblich. – Ἔμπης δέ τοι ὅρκια δώσω, ich werde dir Unterpfänder des Eides geben, den Schwur leisten, Od. 19.302, vergleiche die folgenden Verse ; daher Unterpfand, Bürgschaft, πιστὸν ὅρκιον ἀρεταῖς, Pind. Ol. 10.6, vgl. N. 9.16 ; Eid, Schwur, Tragg., wie Aesch. Ag. 1406 ; εἴπερ εὐσεβεῖν βούλει, πατρῴων ὁρκίων μεμνημένος, Soph. Trach. 1213, das mit dem Vater beschworne Bündnis ; ὅρκια δῶμεν τῷδʼ ἀνδρί, Eur. Suppl. 1231 ; ὁρκίοισι ζυγείς, Med. 735 ; ὅρκιον ποιεῖσθαι, Her. 1.141 ; auch noch in späterer Prosa, ὅρκια ποιεῖν περὶ τῶν συνθηκῶν, Pol. 3.25.7 ; τέμνειν, τελεῖν, 22.15.6, 9 ; ἔχειν πρός τινα, 6.14.8 ; γενομένων τῶν ὁρκίων καὶ ὁμολογιῶν, Plut. Lyc. 2 ; ὅρκια οὐκ ἐφύλασσον, Luc. Dea Syr. 12.

ὅρκιον

-ου, τό

[app. neut. of ὅρκιος, adj. fr. ὅρκος.]

• • 1

    In pl., sacrificial victims or other offerings in sanction of an oath, oath-offerings: κήρυκες ἀνὰ ἄστυ θεῶν φέρον ὅρκια (the gods being to be invoked as witnesses) Il. 3.245. Cf. Il. 3.269.

  • 2

    In sing., an oath-sacrifice : οὐχ ἄλιον πέλει ὅρκιον (our . . .) Il. 4.158.

  • 3

    ὅρκια τάμνειν, to make a compact with the sanction of an oath, enter into a solemn treaty or agreement Il. 2.124, Il. 3.73 = 256, Il. 3.94, 105, 252, Il. 4.155, Il. 19.191 : Od. 24.483.

  • 4

    Hence, in pl., a compact, treaty, agreement : συνθεσίαι τε καὶ ὅρκια Il. 2.339. Cf. Il. 3.107, 280, 299, 323, Il. 4.67 = 72, 157, 236, 269, 271, Il. 7.69, 351, 411, Il. 22.262, 266 : Od. 24.546.

  • 5

    In pl., an oath : ὅρκια τοι δώσω Od. 19.302.

ὅρκιον

• 1pledge on oath μελιγάρυες ὕμνοι ὑστέρων ἀρχὰ λόγων τέλλεται καὶ πιστὸν ὅρκιον μεγάλαις ἀρεταῖς O. 11.6 Ἐριφύλαν, ὅρκιον ὡς ὅτε πιστόν, δόντες Οἰκλείδᾳ γυναῖκα N. 9.16 ]πριν Στυγὸς ὅρκιον ἐξ ευ[ Pae. 6.155

ὅρκιον (ὅρκος): (1) oath, Il. 4.158, elsewhere pl.—(2) pledges of the covenant, hence victims, Il. 3.245, 269.—(3) the covenant or treaty itself; ὅρκια πιστὰ ταμεῖν (foedus ferire), because victims were slaughtered as a part of the ceremony, Il. 2.124, Il. 3.73, Od. 24.483.

ὅρκιον, ου, τό, = ὅρκος

• • Ian oath, Hom., etc.
  • IImostly in pl., ὅρκια, τά, that which is sworn to, the articles of a treaty, Hom., etc.; ὅρκια πιστὰ ταμεῖν (v. τέμνω II), Il.:—on the other hand, ὅρκια δηλήσασθαι or ὑπὲρ ὅρκια δηλ. to violate a solemn treaty, Il.; ὅρκια πατῆσαι to trample on the treaties, Il.; so, ὅρκια συγχεῦαι, ψεύσασθαι Il.
  • • 2the victims sacrificed on taking these solemn oaths, Il.
    • 3a surety resting on oath, in sg., Pind., Ar.