ὅρκωμα
ὅρκωμα, an oath
ὅρκ-ωμα, ατος, τό, (ὁρκόω)
- oath, only in A. Eu. 486, 768 (pl.).
ὅρκωμα, ατος (τὸ) serment, Eschl. Eum. 486, 768.
Étym. ὁρκόω.
ὅρκωμα, τό, das wozu Einer vereidigt wird, der Schwur, Aesch. Eum. 464 u. 738, im plur.
ὅρκωμα
from ὁρκόω
ὅρκωμα, ατος, τό,
- an oath, Aesch.