ὁρμηδόν
ὁρμηδόν, impetuously
ὁρμ-ηδόν, Adv.
- impetuously, Herm. ap. Stob. 1.49.68.
ὁρμηδόν, adv. d’un élan impétueux, Hermès (Stob. Ecl. phys. p. 1050).
Étym. ὁρμή, -δόν.
ὁρμηδόν, ungestüm andringend, Hermes. bei Stob. ecl. phys. p. 1050.