Ὀρμένιος Save Ὀρμένιος, (pr.n.) Ormenius; (adj) of Ormenium Bailly 2024 1 Ὀρμένιος, ου (ὁ) Orménios, h. Nonn. D. 132, 186. Étym. Ὄρμενος. 2 Ὀρμένιος, ου, adj. d’Orménos, Anth. App. 25. Étym. Ὄρμενος.