ὄρμενος

ὄρμενος or ὅρμενος, ὁ,

• shoot, sprout, or stem, stalk, = ἀσφάραγος II, esp. = κραμβοσπάραγον, Diph. Siph. ap. Ath. 2.62f, Hsch.: pl. ὄρμενοι Poll. 6.61; but also ὄρμενα Posidipp. 24, cf. Phryn. PS p.67 B., EM 161.4; dat. pl., Jul. Or. 5.176a. (Cf. ὄρμενος, aor. part. Med. of ὄρνυμι.)

ὄρμενος, oder ὅρμενος, ὁ (ΟΡ), Schoß, Stiel, Stengel, im plur. ὄρμενα, τά, Phryn. p. 111 ; τῶν λαχάνων αἱ ἄκανθαι ὄρμενα καλοῦνται, bes. vom Kohl, Ath. II.62e u. VLL.

ὄρμενος

aor. pple. mid. ὄρνυμι.

ὄρμενος : see ὄρνῡμι.