Ὀρμενίδης
Ὀρμενίδης, ου (ὁ) [ῐ] fils d’Orménos, Il. 9, 448 ; 10, 266 ; Od. 15, 413 ; au plur. Call. Cer. 76.
Étym. Ὄρμενος.
Ὀρμενίδης
- Patronymic of Amyntor Il. 9.448, Il. 10.266.
- A sim. patronymic given to Ctesius Od. 15.414.
Ὀρμενίδης : son of Ormenus. —(1) Amyntor, Il. 9.448.—(2) Ctesius, Od. 15.414.