ὄαρος

ὄᾰρ-ος, ὁ,

• = ὀαριστύς, mostly in pl., Θέμιστι . . ὀάρους ὀαρίζει h.Hom. 23.3; ἐμοὺς ὀάρους καὶ μήτιας h.Ven. 249; παρθένιοι ὄ. Hes. Th. 205; ὄ. νυμφᾶν Call. Lav.Pall. 66: generally, converse, discourse, Emp. 21.1; οἱ γὰρ ὄ. λόγοι εἰσί Pl. Min. 319e; lectures, Call. Fr. 9e P.
• • • 2 song, ditty, Pi. P. 4.137; ψάγιος ὄ. an oblique, i. e. biassed, song, Id. N. 7.69: pl., Id. P. 1.98, N. 3.11: in later Poets mostly of lovers, ὄ. εὐναῖοι AP 9.362.16; Κυπρίδιοι ib. 10.68 (Agath.), Musae. 132, etc.

ὄαρος, ὁ (vgl. ὄαρ), = ὀαρισμός, trauliches Gespräch, vertrauter Umgang ; ὀάρους ὀαρίζειν, H.h. 22.3 ; bes. Liebesgespräch, h.Ven. 250 ; παρθένιοι ὄαροι, Hes. Th. 205 ; übh. Unterhaltung, Rede, auch Gesang, ὀάροις λύρᾳ τε κοινάσομαι, Pind. N. 3.11 ; φόρμιγγες κοινωνίαν παίδων ὀάροισι δέκονται, P. 1.98 ; auch ψόγιον ὄαρον ἐννέπων, N. 7.69, von der tadelnden Rede ; Plat. Min. 319e οἱ γὰρ ὄαροι λόγοι εἰσίν, in Beziehung auf das homerische ὀαριστής ; so auch Empedocl. 68. – Oefter bei sp.D.; Σωκρατικοί, Ep.adesp. 548 (IX.358); εἰς πολλοὺς ἠϊθέων ὀάρους, Antip.Thess. 5 (X.3); κυπρίδιοι, Agath. 1 (X.68), u. öfter in der Anth.

ὄαρος ², ἡ, = ὄαρ, Hesych.; das homerische ὀάρων läßt sich freilich auch auf diesen nom. zurückführen.

ὄᾰρος (-ον, -οις, -οισι.)

• • a low, soft voice(s) οὐδέ μιν φόρμιγγες ὑπωρόφιαι κοινανίαν μαλθακὰν παίδων ὀάροισι δέκονται P. 1.98 ἐγὼ δὲ κείνων τέ μιν ὀάροις λύρᾳ τε κοινάσομαι N. 3.11
  • b utterance πραὺν δʼ Ἰάσων μαλθακᾷ φωνᾷ ποτιστάζων ὄαρον P. 4.137 μαθὼν δέ τις ἀνερεῖ, εἰ πὰρ μέλος ἔρχομαι ψάγιον ὄαρον ἐννέπων N. 7.69 ]ωντʼ οαρ[ P. Oxy. 2442, fr. 93.

ὄαρος .ὀᾰρος, ὁ,

• • • 1familiar converse, fond discourse, chat, talk, Hhymn., Hes.
    • 2a song, lay, ditty, Pind.