ὀβελός
ὀβελός, a spit
ὀβελ-ός, Dor. ὀδελός, ὁ,
- spit, ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν Il. 1.465, al., cf. Hdt. 2.41, 135, E. Cyc. 303; αἱματίου ὀβελὸς τρικώλιος SIG 1025.53 (Cos); ὀδελοί Epich. 79; κρῆς . . ἂν τὸν ὀδελὸν ἀμπεπαρμένον Megar. in Ar. Ach. 796; τὸ θερμὸν τοῦ ὀ., prov. of taking a thing by the wrong end, S. Fr. 814.
- 2 ὀ. λίθινος pointed square pillar, obelisk, Hdt. 2.111, 170, Jul. Ep. 59.
- 3 = ὀβολός, IG 1(2).6.95, al., Milet. 7.59:—so in Dor. form ὀδελός, Leg.Gort. 2.14, GDI 5011.5 (Crete, iv B. C.), ib. 2561 D 27, al. (Delph., iv B. C.), etc.: Thess. ὀβελλός IG 9(2).1229.20.
- II horizontal line,—(representation of an arrow acc. to Isid. Etym. 1.21.3), used as a critical mark to point out that a passage was spurious, Gal. 15.110, Luc. Pr.Im. 24, Sch.Il. ip.xliii Dind.; with an asterisk to denote misplaced lines, ibid.; but with one point below and one above, ὀ. περιεστιγμένος, in texts of Plato, denoted τὰς εἰκαίους ἀθετήσεις, D.L. 3.66.
ὀβελός, οῦ (ὁ)
I broche à rôtir, touj. au pl. dans ce sens, Il. 1, 465, etc. ; Hdt. 2, 135 ; Eur. Cycl. 302, etc. ||
II p. anal.
1 obélisque (v. ὀβελίσκος) Hdt. 2, 111, 170 ||
2 signe critique consistant en une raie simple (—) ou interlinéaire entre deux points ( ), et, dans ce cas, appelée ὀβελὸς περιεστιγμένος, pour marquer les fautes d’un manuscrit, Luc. Im. 24 ; DL. 3, 66 ||
➳ Sur l’écriture ὀβελός, v. ὀβολός.
Étym. pré-grec.
1. (braad)spit:
2. obelisk (stenen pilaar).
3. obelos of crux (teken waarmee onechtheid van een tekst wordt aangegeven).
ὀβελός, ὁ (vgl. βέλος), der Spieß ;
a) Bratspieß ; bei Hom. nur im plur., ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, Il. 1.465 u. öfter, ὀπτήσας ἄρα πάντα φέρων παρέθηκε … θέρμʼ αὐτοῖς ὀβελοῖσιν, mit den Bratspießen, Od. 14.77 ; ἀμφὶ βουπόροισι πηχθέντας μέλη ὀβελοῖσιν, Eur. Cycl. 302, vgl. 392 ; so ὀβελοὺς βουπόρους Her. 2.135.
b) Spitzsäule, Obelisk, λίθινος, Her. 2.111, 170.
c) bei den Gramm. ein kritisches Zeichen (–), das, zu einer Stelle eines Schriftstellers gesetzt, diese für unecht erklärte ; ἐν τῇ παραγραφῇ τῶν ὀβελῶν, Luc. imag. 24 ; auch ὀβελὸς περιεστιγμένος (÷), zur Bezeichnung unnötiger, überflüssiger Stellen, bes. in den Schriften der Philosophen, DL. 3.66. – S. ὀδελός u. ὀβολός.
a) Bratspieß ; bei Hom. nur im plur., ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, Il. 1.465 u. öfter, ὀπτήσας ἄρα πάντα φέρων παρέθηκε … θέρμʼ αὐτοῖς ὀβελοῖσιν, mit den Bratspießen, Od. 14.77 ; ἀμφὶ βουπόροισι πηχθέντας μέλη ὀβελοῖσιν, Eur. Cycl. 302, vgl. 392 ; so ὀβελοὺς βουπόρους Her. 2.135.
b) Spitzsäule, Obelisk, λίθινος, Her. 2.111, 170.
c) bei den Gramm. ein kritisches Zeichen (–), das, zu einer Stelle eines Schriftstellers gesetzt, diese für unecht erklärte ; ἐν τῇ παραγραφῇ τῶν ὀβελῶν, Luc. imag. 24 ; auch ὀβελὸς περιεστιγμένος (÷), zur Bezeichnung unnötiger, überflüssiger Stellen, bes. in den Schriften der Philosophen, DL. 3.66. – S. ὀδελός u. ὀβολός.
ὀβελός
-οῦ, ὁ.
A spit : ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν (ἔπειρεν) (ἀμφί advbl.) Il. 1.465 = Il. 2.428, Il. 9.210. Cf. Il. 7.317= Il. 24.623, Il. 9.213 : Od. 3.462= Od. 12.365= Od. 14.430, Od. 3.463, Od. 12.395, Od. 14.75, 77, Od. 19.422.
ὀβελός : spit. (See cuts under πεμπώβολον.)
ὀβελός, Doric οδελός, οῦ, ὁ,
- 1a spit, Il., Hdt., Attic
- 2ὀβ. λίθινος a pointed square pillar, obelisk, Hdt. ὀβελός is prob. βέλος with ο prefixed.