ὀαρισμός
ὀαρισμός, familiar converse, fond discourse
ὀᾰρ-ισμός, ὁ,
- = foreg. [ὀάρισμα], in pl., Hes. Op. 789; εὐναῖοι ὀ. Call. Fr. 118: in sg., Q.S. 7.316.
ὀαρισμός, οῦ (ὁ) [ᾰ] conversation intime, entretien familier ; au pl. Hés. O. 789 ; Call. fr. 118 ; Q. Sm. 7, 316.
Étym. ὀαρίζω.
ὀαρισμός, ὁ, = ὀαριστύς, trauliches Liebesgespräch, Hes. O. 791, im plur., u. sp.D., wie Qu.Sm. 7.316.
ὀαρισμός
ὀᾰρισμός, οῦ, ὁ,
= ὄαρος, Hes.