ὄβδη
ὄβδη, palam, in propatulo
ὄβδη, ἡ,
- = ὄψις, μούσῃσι γὰρ ἦλθον ἐς ὄβδην (or ἐσόβδην as Schn.) Call. Fr. 522; ἐσόβδην and ὄβδην are cited by A.D. Adv. 198.7; ποιεῖσθαι τὴν ἀπογραφὴν εἰσόβδην, = palam, in propatulo, CIG (add.) 3641b42 (Lampsacus).
ὄβδη, ἡ, = ὄψις, nur bei alexandrinischen Dichtern, im acc. ὄβδην u. ἐσόβδην, im Angesicht, coram, s. Lobeck Parall. 155.