ὀβελισκολύχνιον
ὀβελισκολύχνιον, spit used as a lampholder
ὀβελ-ισκολύχνιον, τό,
- spit used as a lampholder (by soldiers), Theopomp.Com. 7, Arist. Pol. 1299b10, PA 683a25.
ὀβελισκο·λύχνιον, ου (τὸ) petite lanterne supportée par une tige de fer, sorte de réverbère, Thpp. com. (Ath. 700e) ; Arstt. P.A. 4, 6.
Étym. ὀβελίσκος, λύχνος.
ὀβελισκολύχνιον, τό, dim. zu ὀβελισκόλυχνος, Theopomp. com. bei Ath. XV c. 61 ; Poll. 10.118 ; vgl. Arist. Pol. 4.15 u. bes. part.anim. 4.6, woraus hervorgeht, daß der Schmied sie zu einem doppelten Gebrauche macht ; Phryn.