ὑδαλέος
ὑδαλέος, watery
ὑδᾰλέος, α, ον, (ὕδωρ)
- watery: hence, dropsical, Hp. Prorrh. 2.2, Gal. 7.213, 19.487.
ὑδαλέος, α, ον [ῠᾰ] aqueux, Hpc. Prorrh. 84 ; P. Eg. p. 45, 16 ||
Cp. -ώτερος, P. Eg. l. c.
Étym. ὕδωρ.
ὑδαλέος, 1) wässerig.
2) wassersüchtig, Hippocr.
2) wassersüchtig, Hippocr.