ὑδαρός

ὑδᾰρός, ά, όν,

• late form of ὑδαρής, Hsch. s.v. ὑδαρές, Phlp. in de An. 404 (cod. A in app. cr., and as cited by Suid. s.v. ἄγευστος)

ὑδαρός, = ὑδαρής, später üblicher, dah. Hesych. ὑδαρές durch ὑδαρόν erklärt.