ὑδατεινός

ὑδᾰτ-εινός, ή, όν,

• watery, moist, πνεύματα ὑδατεινότατα Hp. Aër. 6; χώρη ὑδατεινή ib. 15: perh. to be read for ὑδατῑνός (fem.) in Matro Conv. 79, and for ὑδάτινος in Thphr. Vent. 7, 57.