ὑδασιστεγής
ὑδασιστεγής, water-proof
ὑδᾰσιστεγής, ές,
- water-proof, πῖλος AP 6.90 (Phil.). [ῡ l.c., metri gr.]
ὑδασι·στεγής, ής, ές [ῡᾰ] imperméable à l’eau, Anth. 6, 90.
Étym. ὕδωρ, στέγω.
ὑδασιστεγής, ές, das Wasser abhaltend, wasserdicht, πῖλος, Philip. 5.5 (VI.90), wo υ lang gebraucht ist ; vgl. Lobeck Phryn. 688.
ὑδασιστεγής
ὑδᾰσι-στεγής, ές
- water-proof, Anth.