ὑοσκύαμος
ὑοσκύαμος, hen-bane, hyoscyamus
ὑοσκῠᾰμ-ος, ὁ, (ὗς)
- henbane, Hyoscyamus niger, Hp. Morb. 2.43, X. Oec. 1.13, Dsc. 4.68, POxy. 1088.39 (i A.D.), Plu. Demetr. 20, Sor. 2.41, PHolm. 21.12, 25.5; other varieties, ὑ. μηλινοειδής, H. aureus, ὑ. λευκός, H. albus, Dsc. l.c.: also ὑοσκύεμος, PMag.Osl. 1.327.
ὑοσ·κύαμος, ου (ὁ) [ᾰ] jusquiame (litt. fève de porc) plante dont l’absorption provoque le délire, Xén. Œc. 1, 13 ; Diosc. 4, 69 ; 6, 15, etc.
Étym. ὗς, κύαμος.
ὑοσκύαμος, ὁ (eigtl. Saubohne), das Bilsenkraut, dessen Genuß Schwindel und Wahnsinn erregt ; Xen. Oec. 1.13 ; vgl. Plut. Demetr. 20.
λαβὼν σπέρμα ὑοσκυέμου βρέξον αὐτὸ γάλακτος ἱππίου
toma semilla de beleño y mójala en leche de yegua
ὑοσκύαμος
ὑοσ-κύᾰμος, ὁ,
ὗς
- hen-bane, hyoscyamus, Xen.