ὑπαγορευτικός
ὑπαγορευτικός, suggestive
ὑπᾰγορ-ευτικός, ή, όν,
- suggestive, τινος S.E. M. 8.201: Comp. -ώτερος Gal. 10.493.
ὑπαγορευτικός, ή, όν [ῠᾰ] propre à indiquer, à faire connaître, Sext. M. 8, 200.
Étym. ὑπαγορεύω.
ὑπαγορευτικός, ή, όν, zum Aussagen od. Anzeigen geschickt, S.Emp. adv.log. 2.201.