ὑπεραιώρησις Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape ὑπεραιώρησις, εως (ἡ) état d’un corps en suspension, Hpc. Art. 795. Étym. ὑπεραιωρέω. ὑπερ-αιώρησις -εως, ἡ [ὑπεραιωρέω] geneesk. dislocatie. ὑπεραιώρησις, εως, ἡ, das darüber Aufhängen u. Schwebenlassen, das Darüberschweben, Hippocr.