ὑπεραίσιος
ὑπεραίσιος, excessive, immoderate
ὑπεραίσιος, ον,
- excessive, immoderate, prob. in Lyr.Adesp. in PRyl. 14.8, cf. AB 359, EM 39.21.
ὑπεραίσιος, übergebührlich, übermäßig, EM.
ὑπεραίσιος ?
- 1excessive ὑπ]εραισιον [ (forte divisim: supp. Körte) fr. 173. 8.