ὑπεράγω
ὑπεράγω, lift up over
ὑπεράγω [ᾰ],
- lift up over, τὸ πεπονθὸς [σκέλος] ὑπεραγάγωμεν ταύτης (the cross-bar) Paul.Aeg. 6.118: metaph., elevate, exalt, τὴν ἡγεμονίαν εἰς ἄκραν εὐδαιμονίαν App. BC 4.92.
- II excel, surpass, c. gen., Plb. 11.13.5; τοῖς ὀδοῦσι πάντων D.S. 3.35: c. acc., ἡ πολιτείη ἡ ὑμετέρη ὑπερῆγε τὰς ἑτέρων Hp. Ep. 27: mostly in part. ὑπεράγων, ουσα, ον, eminent, principal, αἰχμάλωτοι SIG 588.67 (Milet., ii B. C.); extravagant, excessive, Phld. Herc. 1251.5; extraordinary, D.S. 13.90, etc.; ῥώμαις Id. 5.17, etc.; c. acc., τοὺς ἄλλους κατά τι ὑ. v.l. in Id. 3.44; ἐν τᾶσι τοῖς ἔργοις -ων LXX Si. 30.31 (33.23); ἡ ὑπεράγουσα ἐπιστροφή excessive twisting, Ph. Bel. 58.21; cf. LXX 1 Ma. 6.43, J. AJ 15.7.6, al.
ὑπερ·άγω (f. -άξω, ao. 2 -ήγαγον, etc.)
1 tr. élever, App. Civ. 4, 92 ||
2 intr. l’emporter sur, gén. Pol. 11, 13, 5 ; abs. exceller : πάντων τινί, DS. 3, 35, l’emporter sur tous par qqe ch. ; ὑπεράγων, ουσα, ον, extraordinaire, extrême, excessif, DS. 13, 90, etc. ; τινί, DS. 5, 17, etc. en qqe ch.
ὑπεράγω, (ἄγω), übertreffen, τινὸς καὶ διαφέρειν Pol. 11.13.5, u. a.Sp.; ὑπεράγων, übermäßig, außerordentlich, DS