ὑπεραής
ὑπεραής, blowing hard
ὑπερᾱής, ές, gen. έος, (ἄημι)
- blowing hard, ἄελλα Il. 11.297.
ὑπερ·αής, ής, ές [ᾱ] qui souffle avec violence, Il. 11, 297.
Étym. ὕ. ἄημι.
ὑπεραής, [ᾱ], ές, gen. έος, von oben herab od. überaus stark wehend, ἄελλα Il. 11.297.
ὑπεραής
[ὑπερ- 1 + ἄημι.]
(Cf. ἀκραής.)
Of wind, blowing on high Il. 11.297.
ὑπεραής , ές (ἄημι): blowing excessively or strongly, Il. 11.297†.
ὑπεραής
ὑπερ-ᾱής, ές
ἄημι
- blowing hard, Il.