ὑπεραινετός
ὑπεραινετός, to be praised exceedingly
ὑπεραινετός, όν,
- to be praised exceedingly, LXX Da. 3.(52).
ὑπερ·αινετός, ή, όν, tout à fait louable, Spt. Cant. tr. puer. 29.
ὑπεραινετός, to be praised exceedingly