ὑπερπίμπλημι
ὑπερπίμπλημι, to overfill
ὑπερπίμπλημι,
- overfill, τοὺς ποταμούς Ael. NA 16.12:—mostly in Pass., to be overfull, Hp. Int. 10; διὰ τὸ ὑπερπεπλῆσθαι Arist. HA 625b4; πίνειν ἕως ἂν ὑπερπλησθῇ Id. EN 1118b17: c. gen., ὑπερπλησθεὶς μέθης S. OT 779; ὕβρις, εἰ πολλῶν ὑπερπλησθῇ ib. 874 (lyr.).
ὑπερ·πίμπλημι (f. ὑπερπλήσω, ὑπερέπλησα, etc.) remplir outre mesure, acc. El. N.A. 16, 12 ; d’où rassasier ou gorger de, gén. Soph. O.R. 874 ; dat. Soph. O.R. 779 ; abs. au pass. Hpc. 536, 39 ; Arstt. H.A. 9, 40, 29 ; Nic. 3, 11, 3, etc. ; Ath. 453a.
ὑπερπίμπλημι, (πίμπλημι), überfüllen, τινός, Soph. ἀνὴρ ὑπερπλησθεὶς μέθης, O.R. 779, vgl. 874 ; Sp., ὑπερεπέπληστο ἀνθρώπων πόλις Luc. Alex. 15.
ὑπερπίμπλημι
fut. -πλήσω
- to overfill: Pass., aor1 ὑπερεπλήσθην, to be overfull, Arist.;—c. gen., ὑπερπλησθεὶς μέθης Soph.