ὑπερφροσύνη
ὑπερφροσύνη, arrogance
ὑπερφροσύνη, ἡ,
- arrogance, Plu. Aud.poet. 2.19d, Vit. aer. al. 827a.
ὑπερφροσύνη, ης (ἡ) [ῠ] fierté, dédain, Plut. M. 19d, 827a.
Étym. ὑπέρφρων.
ὑπερφροσύνη, ἡ, = ὑπερφρόνησις, Plut. de unius dom. 3.